Gedicht Blijven in Ommen / De weg 2013-2014

Blijven in Ommen

Passant wilde ik zijn,

Argeloze bezoeker.

Eenmaal neergestreken

Zochten mijn wortels hun weg.

Teder omvatten ze de aarde,

Weefden witte draden,

Slingerend rond huis en kerk.

Bos en heide

Deden mijn voeten stokken

Bonden mijn hart in liefde,

Bonden mijn leven aan Ommen.

===========================================

De weg 2013/2014

Miriam Gerrits stadsdichter Ommen

Tussen gebouwen als rotsen sta ik,

Sta ik stil in Ommen.

Het verkeer stopt en stolt tussen de muren

Trekt een vacuüm in de tijd,

Samen, ieder voor zich,

Ongewild, gedwongen door licht,

Rood rekt seconden tot schijnbare uren.

En we slingeren gas onze adem in

Terwijl de brug ligt te dampen van warm asfalt en zweet

Zoek ik in mijn hoofd de beweging,

Vlieg ik over wegen en paden,

Fiets ik van Varsen naar Stegeren en weer terug,

Zoals ik nimmer eerder deed.

Groen roept me uit mijn dromen

Nodigt tot het vervolgen van mijn gaan

Tot ik bruut word gestuit

Ik stop en sta

En zie hoe de weg knarsend tot stilstand komt.

Van Stad tot Provinciale Staten

Verwonderd in onzekerheid.

Gaan we dit jaar voor of achteruit?

Ooit leidden alle wegen naar Rome,

Ommen lijkt daar nu wel heel ver vandaan….