Gedicht Kunst / Kalf

Kunst

Beelden in jouw hoofd,

Zie ik op mijn netvlies

Dringen zich in mijn gedachten

De emotie van je ferme halen,

De vreugde van purperpaars en blauwen,

Herkenning, herinnering, een berusten in het zijn.

Maar af en toe worden jouw handen klauwen

En wroet je in wonden op mijn ziel,

Sleur je me mee in pijnlijke grijzen en grauwen,

Laat je mijn adem stokken,

Laat je herbeleven hoe ik viel,

En ik laat je, ik laat je,

 Ik laat barrières vallen,

Helder en onverdoofd

Want ik kan niet zonder jou,

Kan niet meer zonder jouw

Beelden in mijn hoofd.

========================================

Kalf

Ik wil heel beslist geen gouden

Heb dat nimmer ook verdiend

Dus mogen ze die in Utrecht houden.

 

En een echte van vlees en vel,

Groeit uit tot ongewenst volume

En ook nog eens heel snel

 

Nee, geef mij er maar een van roest,

Van brokken overschot

En omdat het onvermijdelijk moest

 

Wil ik ook nog wel eens delen,

Met autochtonen en passanten,

Met modernisten en traditionelen.

 

Allicht dat ook jij er vreugde uit putte,

Daar op de brink in Arrien,

Want ik ken geen mooier kalf,

Dan dat van Eric Schutte.